...ഇത്തവണകുട്ടികള് ട്യുഷന്ഫീസു നേരത്തെതന്നു...
രാത്രിതന്നെപോയി നല്ലോരു ചെരുപ്പുവാങ്ങി രണ്ടുകൊല്ലമായി പോട്ടിയ കറിച്ചട്ടിപോലുള്ള പഴയചെരുപ്പിട്ടുനടക്കുന്നു...
നേ രത്തെ എഴുന്നേറ്റമ്പലത്തില് പോണം ഭഗവാനുനന്ദി പറയണം...
ചുറ്റമ്പലത്തിലേക്കുകയറ ുന്നവഴി സാവത്രി ടീച്ചറെയും മകനേയും കണ്ടു ...
എന്നെ അക്ഷരം പടിപ്പിച്ച ടീച്ചറാ ഒത്തിരി സ്നെഹമുണ്ടെനിക്കവരോട്...
സാധാരണ കണ്ണടച്ചുപിടിച്ചാണു ഞാന് ഭഗവാനോട് പ്രാര്ത്ഥിക്കാറു എന്തോ ഇന്നു കണ്ണടക്കുമ്പോള് പുതിയചെരുപ്പിന്റെ രൂപം മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നു...എന്തായിതു ഭഗവാനെ...
ഞാന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി എന്റെ ചെരുപ്പിട്ടിരുന്ന സത്ഥലനോക്കി അവിടെ ദ്രവിച്ച്തീരാറായ ഒരു ജോഡി വള്ളിചെരുപ്പു മാത്രം...
സവത്രിടീച്ചറുംമകനും മുന്നില് നടന്നു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
രാത്രിതന്നെപോയി
നേ
ചുറ്റമ്പലത്തിലേക്കുകയറ
എന്നെ അക്ഷരം പടിപ്പിച്ച ടീച്ചറാ ഒത്തിരി സ്നെഹമുണ്ടെനിക്കവരോട്...
സാധാരണ
ഞാന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി എന്റെ ചെരുപ്പിട്ടിരുന്ന സത്ഥലനോക്കി അവിടെ ദ്രവിച്ച്തീരാറായ ഒരു ജോഡി വള്ളിചെരുപ്പു മാത്രം...
സവത്രിടീച്ചറുംമകനും മുന്നില് നടന്നു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
No comments:
Post a Comment